طبق قانون دادرسی هرگاه مال مورد مزایده,خریدار نداشته باشد محکوم له می تواند مال دیگری از محکوم علیه جهت توقیف و مزایده معرفی کند
یا معادل طلب خود از اموال مزایده قبول کند یا تقاضای تجدید مزایده را بکند.

برطبق ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی زوجین می توانند با توافق هر شرط معقول و مشروعی را که مخالف مقتضای عقد نکاح (ازدواج) نباشد در ضمن عقد شرط کنند از جمله این شروط که در متن ماده فوق آمده است این که زن می تواند شرط کند هرگاه شوهر زن دیگری بگیرد، زن وکیل و وکیل در توکیل برای طلاق می باشد. در این راستا یکی از شروط چاپی موجود در عقدنامه های رایج کشور بند ۱۲ آنهاست. در بند مذکور چنین شرط شده است: «زوج همسر دیگری بدون رضایت زوجه اختیار کند …»

بدیهی است که اگر مردی این شرط از عقد نامه را امضاء کرده باشد با ازدواج او و اثبات آن، زوجه می تواند به دادگاه مراجعه کند و با استفاده از این بند طلاق بگیرد و در اصطلاح حقوقی با تحقق این شرط زوجه وکیل زوج در طلاق با حق توکیل به غیر با حق قبول بذل خواهد شد.

حال سوال اصلی این است که لغت ازدواج در اینجا، منظور عقد دائم است یا موقت یا هر دوی آنها؟

در این زمینه کمی اختلاف نظر است ولی به نظر می رسد به درستی رویه قضایی متمایل به نظری که ازدواج را اعم از دائم یا موقت می داند و در هر دو صورت در صورت اثبات آن به زوجه امکان طلاق با شرایط مذکور را می دهد. به تعبیر حقوقی واژه ازدواج و اطلاق دارد و شامل ازدواج دائم و موقت می شود.

در خصوص حضانت به تفصیل در این سایت توضیح داده شده است که توصیه می شود لینک مربوطه را که به رنگ آبی متمایز شده است مطالعه نمایید. اما سوال اینجاست که خروج فرزند از کشور بدون رضایت طرف دیگر امکان پذیر است ؟  اجمالا باید دانست هر کدام از پدر و مادر که حضانت بر عهده اوست نمی تواند فرزند را از کشور بدون رضایت دیگری خارج کند و یا این که فرزند را به شهر دیگری ببرد که ملاقات طرف دیگر تحت تاثیر قرار گیرد.

ماده ۴۲ قانون حمایت خانواده مقرر کرده: «صغیر و مجنون را نمی‌توان بدون رضایت ولی، قیم، مادر یا شخصی که حضانت و نگهداری آنان به او واگذار شده است از محل اقامت مقرر بین طرفین یا محل اقامت قبل از وقوع طلاق به محل دیگر یا خارج از کشور فرستاد، مگر اینکه دادگاه آن را به مصلحت صغیر و مجنون بداند و با در نظر گرفتن حق ملاقات اشخاص ذی‌ حق این امر را اجازه دهـد. دادگاه در صـورت موافقت با خـارج کردن صغیـر و مجنون از کشور، بنابر درخواست ذی ‌نفع، برای تضمین باز گرداندن صغیر و مجنون تأمین مناسبی اخذ می‌کند.»

اگر حضانت با مادر باشد بدیهی است که بر طبق ماده ۱۸ قانون گذرنامه برای اشخاص زیر ۱۸ سال تمام اجازه ولی قهری (پدر) برای خروج از کشور نیاز است و داشتن حضانت فرزند برای مادر به این منزله نیست که او می تواند فرزند را از کشور خارج کند. اگر حضانت با پدر باشد اگرچه که می تواند برای فرزند گذرنامه اخذ کند ولی مادر می تواند با درخواست به اداره گذرنامه از خروج فرزند از کشور ممانعت به عمل آورد.

بر طبق ماده ۱۰۸۷ قانون مدنی مهریه می تواند با تراضی و توافق زن و شوهر هر چیزی باشد که مالیت داشته و قابل تملک نیز باشد

اما در این سال ها مهریه های عجیب و البته بعضا غیر قانونی و نامعقول هم کم نبوده است. در سال ۸۶ پرونده طلاقی در شعبه ۲۶۴ خانواده تهران به جریان افتاد که مهریه یک کیلو بال مگس بود! چند سال بعد در شعبه ۲۶۸ خانواده تهران مهریه تندیس ۱۱۰ کیلوگرمی از گل یاس بود! همراه با سفر به ۱۲۰ پایتخت دنیا و ویلای دو هزار متری مشرف به گندم زار …
۱۹۷۸ توپ ورزشی، ۲ هزار قطعه شکلات و ۱۰ راس آهوی وحشی و… هم دیده شده است.

بدیهی است که خیلی از این مهریه ها باطل و مجهول و غیر عقلایی است

بر طبق ماده ۱۱۰۰ قانون مدنی چنانچه مهریه تعیین شده مجهول باشد یا مالیت نداشته باشد زن مستحق مهر المثل می باشد و بر طبق ماده ۱۰۹۱ همان قانون دادگاه برای تعیین مهر المثل باید حال زن از حیث شرافت خانوادگی و سایر صفات و وضعیت او نسبت به سایر زن ها به خصوص زنان فامیل و  محل سکونت او در نظر گرفته شود. در واقع باید دید مثل این زن در جامعه با توجه به سن، شرایط خانوادگی شهر و عرف محل سکونت و … چقدر مهریه تعیین میشود.

به عبارت دیگر قاضی دادگاه برای تعیین مهریه المثل باید به شان زن و مهریه سایر زنان خصوصا مهریه اقوام زن و زنان محل سکونت او را نظر داشته باشد.